9 Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema TV bölümünü 1985 yılında bitirdi. Okul sırasında yaptığı kısa filmler çeşitli ödüller aldı. İlk senaryosu Teyzem, 1986 Milliyet Gazetesi Senaryo Yarışması’nda Birincilik Ödülü aldı ve Halit Refiğ tarafından filme çekildi. 1986-93 yılları arasında sekiz senaryosu filme çekildi.

İlk filmi 9′u 2001 yılında yazdı ve yönetti. 9, 2003 yılı Yabancı Film Oscar’ı için Türkiye’nin adayı seçildi ve çeşitli festivallerde ödüller aldı. 2004 yılında senaryosunu yazdığı Anlat İstanbul adlı filmi 4 farklı yönetmenle birlikte yönetti. 2008 yılında gösterime giren yazıp yönettiği Ara 27. Uluslararası İstanbul Film Festivali jüri özel ödülünü ve 15. Altın Koza Film Festivali’nde en iyi senaryo ve en iyi kurgu ödüllerini aldı. Ünal son olarak Hasan Ali Toptaş’ın Gölgesizler adlı romanını senaryolaştırdı ve yönetmenliğini üstlendi.

Üç kitabı yayınlandı.

Filmleri [değiştir]

* 9 (2001)

2002 İstanbul Film Festivali (En İyi Türk Filmi, En İyi Kadın Oyuncu-Serra Yılmaz)
2002 14. Ankara Film Festivali (Onat Kutlar En İyi Senaryo, Umut Veren Yeni Yönetmen)

* Anlat İstanbul (2004)

2005 İstanbul Film Festivali – En İyi Türk Filmi, En İyi Kadın Oyuncu (Yelda Reynaud)
2005 Adana Altın Koza Film Festivali – En İyi Film, En İyi Kurgu, En İyi Görüntü Yönetmeni
2005 Med Film Festival-Roma – Artistic Expression (Original Idea) Ödülü
2006 Bangkok Uluslararasi Film Festivali – Jüri Özel Ödülü

* Ara (2008)

27. Uluslararası İstanbul Film Festivali, Jüri Özel Ödülü

Senaryoları [değiştir]

* 1986 Teyzem (Halit Refiğ) (Milliyet Gazetesi Senaryo Yarışması Birincilik Ödülü)
* 1987 Milyarder (Kartal Tibet)
* 1987 Hayallerim, Aşkım ve Sen (Atıf Yılmaz)
* 1988 Arkadaşım Şeytan (Atıf Yılmaz)
* 1989 Piano Piano Bacaksız (Tunç Başaran)
* 1992 Berlin in Berlin (Sinan Çetin)
* 1993 Amerikalı (Şerif Gören)
* 1993 Yaz Yağmuru (Tomris Giritlioğlu)

Yayınlanan kitapları [değiştir]

* 1993 Amerikan Güzeli (Hikayeler, Oğlak Yayınları)
* 1996 Aşkın Alfabesi (Roman, İyi Şeyler Yayıncılık)
* 2001 Kuyruk (Roman, Oğlak Yayınları)

Heidelberg’de dünyaya gelen Schmoller burjuvazinin üst tabakasından bir ailenin oğluydu. Sık sık hastalanan çocuk, iki erkek kardeşi ve annesinin ölümüyle çok genç yaşta kaderin darbelerini yedi. Liseyi bitirdikten sonra Tübingen Üniversitesi’nde siyasal bilimler okudu. Ayrıca tarih, felsefe, doğa bilimleri ve teknik konularla da yakından ilgilendi.

23 yaşına bastığında reform dönemindeki ulusal ekonomi konusunda yazdığı tezle doktor oldu. Ardından maliye dairesinde başladığı memurluk, Württemberg eyaletinin koruma gümrüğü konusunda imzasız bir broşürün yazılmasına katıldığı için, birden bire sona erdirildi. Bu yazıda Prusya ve Avusturya arasında 1861′de imzalanan ticaret anlaşmasından kaynaklanan gümrük birliğinin krizini yorumluyordu.

Schmoller 1864′te Halle Üniversitesi’ne siyasal bilimler profesörü olarak atandı. İlgisi özellikle sosyal sorunlara yönelikti. O da, tıpkı Herrmann Roesler ve Adolph Wagner gibi, ekonomik olgulara devletin her türlü müdahalesini reddeden Manchester ekolüne karşı geliyordu. Schmoller gerektiğinde devlet tarafından zorla sağlanan daha adil bir gelir dağılımı talep ettiği için “işçi sınıfıyla flört etmekle” suçlandı. Halle’deki evinde toplantılar düzenleyen Schmoller’in çevresindeki gruba alaylı eleştirilerle “kürsü sosyalistleri” deniliyordu. Bu grubun 1872′de kurduğu sosyal politika kulübüne Schmoller 27 yıl (1890-1917) başkanlık yaptı.

Schmoller 1872′de Halle Üniversitesi’nde ordinaryüs profesör oldu. Araştırmalarının temelini ekonominin tarih boyunca geçirdiği gelişmeler oluşturuyordu. 70′li yıllarda öncelikle esnaf sorunlarına eğildi. 19. Yüzyılda Alman Küçük Esnafının Tarihi (1870) adlı yapıtında tıpkı Strassburg Kumaş ve Dokumacı Loncasında (1879) olduğu gibi, liberal çağ anlayışını ve küçük esnaf serbestliğini eleştirel bir biçimde ele aldı. Schmoller ayrıca köy ekonomisinde devlet ekonomisine giden gelişmeyi anlattığı, Ekonomi Kademeleri Öğretisini ortaya koydu. Bir ekonomi tarihçisi olarak merkantilizmin (gücün ve refahın artırılması amacıyla dış ticareti ve endüstriyi destekleyen mutlakiyetçi iktisat politikası) ulusal devletlerin ve ulusal ekonomilerin gelişmesi için belirleyici olduğu düşüncesindeydi.

Berlin’de 1881′de “Schmoller Yıllığı” olarak tanınan “Alman Devletinde Yasa Çıkarma, Yönetim ve Ekonomiye İlişkin Yıllık”ı yayınladı. Ondan bir yıl sonra Berlin Üniversitesi’ne davet edildi. 1884′ten beri Prusya Devlet Konseyi üyesi olan Schmoller, burada siyasal ekonominin felsefi temellere dayanan bağımsız bir bilim olarak geliştirilmesi için emek harcadı. Buna uygun olarak “Ahlakın ve Eğitimin Geliştirilmesi”ni başlıca konusu olarak ele aldığı çalışmalarında, disiplinler arası bir görüşe yer veriyordu.

Schmoller araştırmalarında tarihsel gelişme ve olayları çözümleyerek sonuçlara varıyordu. Endüktif (tümevarımcı) ya da tarihsel denilen bu yöntemiyle ekonomiyi ve ekonomik olguları soyut düşünce modelleriyle açıklamak isteyen (dedüktif ya da teorik yöntem) iktisatçılara bilinçli olarak karşı geliyordu. Bunun üzerine, Berlin’de geçirdiği zaman içinde Schmoller ve Avusturyalı iktisatçı Carl Menger arasında kızgınlıkla yürütülen ünlü yöntem kavgası patlak verdi.

Menger tarihsel metodun yalnız bireysel olayları açıklamaya uygun olduğunu, genel konularda ise mutlaka kuramsal düşüncenin gerektiğini savunuyordu. Sonunda her iki yöntemin ile vazgeçilmez olduğu anlaşıldı, çünkü Schmoller de birkaç noktada, haklılığını kesinlikle kabul ettiği dedüktif metodu kullandı.

Dört yıllık bir çalışmadan sonra, Schmoller’in günümüzde de ekonominin klâsik yapıtları arasındaki yerini koruyan Genel İktisatın Temelleri adlı kitabı çıktı. İki ciltlik bu yapıtında Schmoller bilgilerini derledi. Schmoller 1917′de 79. doğum gününden üç gün sonra Bad Harzburg’da hayata gözlerini kapadı.

Tasarımın her alanıyla yakından ilgilenen Serpil Sarıçam, hem sektörde çalışmaya devam edip aynı zamanda farklı tasarım alanlarında neler yapabileceğini sürekli araştırmaya ve düşünmeye devam etti. 2000 yılında GOLDAŞ ve HEY GIRL dergisinin ortak düzenlediği takı tasarımı yarışmasında aldığı birincilik ödülü ile doğru yolda olduğuna inanan ve motivasyonu artan Sarıçam, takı tasarımı konusunda da kısa süren çalışmalar yaptı.

Zaman geçtikçe tasarım konusunun öneminin arttığını düşünen Sarıçam, hızla gelişen teknoloji ve sürekli değişen isteklere bağlı olarak; insanların daha farklı, günümüz şartları ile paralel daha modern, çağdaş çizgiler taşıyan herşeye taleplerin arttığına dikkat çekiyor. Her konuda olmasa bile tasarım konusunda verilen kalıplaşmış eğitimin yeterli olmadığını, bu işte en önemli konunun yaratıcılık yeteneğinin, farklı düşünme yeteneğinin sonsuz olması ve araştırmaktan, yaratılanları birilerinin beğenisine sunmaktan, kararlılıktan vazgeçmemek olduğunu savunan Sarıçam; her zaman yeni fikirlere, kendimizi yenilemeye ve tüm eleştirilere açık olduğumuz gibi, bu işe gönül veren öğrencilere, bu işi yapan ve yapmaktan vazgeçmeyen sanatkar ve ustalarada her zaman kapılarının açık olduğunu söylüyor.

Serpil Sarıçam “kültürümüzden ilham aldık, yaşatmak için tasarladık” teması ile yola çıkarak DİDE DESIGN için yoğun araştırmalar ve çalışmalardan sonra oluşturduğu “Sultan’s Collection”da; Anadolu ve Osmanlı el sanatlarının eşsiz renk, desen ve kendine özgü formlarına sadık kalarak, günümüz şartları ile uyumlu modern, çağdaş anlayışla tasarladı ve “kültürümüze ait çizgiler arayanların” beğenisine sundu.